Een moment geduld a.u.b.
Soms vraag ik me wel eens af hoe het voor mij zal zijn in een verpleeghuis of verzorgingshuis, mocht ik er ooit terecht komen. Luister ik dan naar Bach? Of is Frans Bauer nog steeds mateloos populair? Sla ik met m’n wandelstok op de muur naar de buurvrouw omdat haar dancemuziek niet past bij mijn scheurende gitaren?
En kijk ik op zondag naar de kerkdienst op televisie, of lig ik dan nog op bed? Zou de pizzabezorger op afdelingen bezorgen? Heeft mijn generatie later nog de mogelijkheid om kleding online te bestellen? En leveren zij dan ook tot aan de deur, of haal ik een pakket af bij de receptie?
Stel: ik ga dementeren, dan heb ik graag dat de verpleging of mijn familie bepaalde sites blokkeert. Anders staat de Ikea ineens voor de deur. Tegen die tijd bezorgen zij ook, let op mijn woorden. Of Wehkamp, Otto, Hema. Binnen een week heb ik mijn geld er dan doorheen gejaagd.
In plaats van wijn of een advocaatje krijgt mijn generatie vast een mixdrankje voorgeschoteld. Geen bitterballen, maar kipnuggets. En op het menu staan onder anderen pizza, roti, wraps en maaltijdsalade met energiedrank. Schorseneren: daar heeft dan nog nooit iemand van gehoord. De meesten denken dat het een werkwoord is.
De gemeenschappelijke ruimte hoeft niet zo groot te zijn. We vermaken ons met een dvd-speler, Playstation of laptop prima in ons eigen appartement. Zolang we maar wel genoeg bewegingsruimte hebben, want we hebben natuurlijk een Wii.
Er is een bioscoop, waar dan geen films vertoond worden met Audrey Hepburn, maar klassiekers als Avatar. “Weet je nog? Dat was toen modern.”
En we bellen nog steeds mobiel. Ik zie het voor me; een doorsnee donderdagavond. Ruzie in de gemeenschappelijke ruimte. Want meneer Niks zit zo luid te bellen met zijn mobiele telefoon, dat mevrouw Plomp haar eigen telefoongesprek niet meer kan verstaan…
Hoe het er werkelijk aan toe gaat tegen die tijd, weet ik niet. Ik weet wel dat er dan al een generatie klaarstaat om naast de wondverzorging óók te zorgen dat onze piercings niet gaan ontsteken. Dat geeft hoop.
Ik merk nu dat ik dit blog vaker zou moeten lezen – zo kom je nog eens op ideeën.
van roulette download uit op 01-05-2010
cindy, ik zal jou stukje even aanvullen met wat leuks. later gaan we door een automatische wasstraat omdat we dagelijks gedouchd willen worden en een robot zal ons aankleden.
van dieke uit culemborg. op 03-03-2010
Ich kann mir kaum vorstellen, dass das funktionieren soll.
van roulette penge uit op 25-02-2010
Hallo Cindy, Ja ik zou wel eens in de toekomst willen kijken, hoe het er dan aan toe gaat. Vind het erg leuk hoe jij het beschrijft. Groetjes van Wil Bakker.
van Wil uit Maassluis op 16-02-2010
hoi cindy , leuk stukje heb je geschreven.
van maaike uit schiedam op 16-02-2010
ha, ik zie het al helemaal voor me.. vraag me af of ze Foo Fighters op volume 100 (want ben natuurlijk bijna helemaal doof dan)wel toestaan.. en ja, weer een heel leuk stukje!!
van Birgit uit Schiedam op 15-02-2010
Cin, Trots! Dat ben ik op jou!
van Mylène uit Rotterdam op 14-02-2010
Hoi Cin,hopelijk blijft ons vak ook dan nog aantrekkelijk voor mensen zoals jij nu bent. Een gezamenlijke verantwoordelijkheid van ons allen.
van lucia uit den haag op 14-02-2010
[...] Overdenkingen, beschrijvingen. Ik vind de twee die ik heb gelezen heel mooi beschreven. Vooral Dromen over later van Cindy vond ik [...]
van mijn tijd voor de zorg » bas’ blog uit op 12-02-2010
Cindy, zoals gewoonlijk vind ik je stukje weer geweldig. Ik zie het voor me. Je kunt zo goed schrijven, je hebt echt talent. Ik word er blij van, mensen zoals jij maken dat ik me minder zorgen maak over het feit dat ik ouder word (en misschien wel dement)
van Ans uit Schiedam op 11-02-2010
Wat een geweldige voorstelling van de toekomst. Ik zie het helemaal voor mij. Volgens mij gaan we dan een geweldige tijd tegemoet. Laat maar komen die ouderdom :P
van Miranda uit Haarlem op 11-02-2010
Formuleer hieronder kort maar krachtig jouw reactie * (max. 500 karakters):
