Grappig: ik hoopte mensen te ontroeren met mijn blog en nu lijken de rollen omgedraaid. De reacties die ik krijg, ontroeren míj.

Zo las ik laatst een blog van Merel Roze. Zij gaf ons een presentatie over schrijven op het web. De reacties die zij kreeg op haar stukje ‘Mijn tijd voor de zorg’, doen me goed.

In het begin van de campagne wist ik niet wat ik moest verwachten. Ik kon me niet voorstellen dat we zo’n breed publiek zouden bereiken. Maar de reacties zijn hartverwarmend. Sommige komen van mensen die zelf in de zorg werken. Maar er zijn er ook van mensen die met zorg te maken hebben, vanwege bijvoorbeeld een ziekenhuisopname van hun moeder.

Eén bericht kwam van Bas, op mijn stukje ‘dromen over later’. Hij vindt de site niet alleen leuk vanwege de verhalen, maar ook het design vindt hij mooi. Een mooi compliment voor de mensen ‘achter de schermen’.

Iemand vertelde dat ze in de zorg heeft gewerkt en dat nu niet meer kan. “Maar ik mis het nog elke dag”, gaf die persoon aan. Dat kan ik me voorstellen. Ik hoop dat het lezen van het blog toch het gevoel geeft er nog een beetje bij te zijn.

Het stuk over de Zorg Zwaarte Pakketten maakte heftige emoties los. Waar de een het een uitdaging vindt om toch zorg te leveren binnen de gegeven tijd, vindt de ander het ‘diep triest’. Weer een ander vindt dat er ‘niet zo met mensen mag worden omgegaan’.

Ik vind het heel fijn, al die reacties. Dat geeft aan dat de site wordt bekeken. Op deze manier worden meningen van mensen uit alle windstreken duidelijk. Zo kunnen we de zaken van meerdere kanten bekijken.

En dan is daar Nathalie. Zij liet weten dat ze heeft gesolliciteerd om leerling verzorgende te worden, mede dankzij de site. Dat vind ik zo ontzettend leuk. Het geeft hoop om te zien dat er nog steeds mensen interesse hebben in het vak, ondanks de negatieve berichtgeving waar de zorg steeds meer onder gebukt lijkt te gaan. Er zit toekomst in de zorg.