Een moment geduld a.u.b.
Ruim 2,5 jaar,
kwam ik voor mijn werk bij een zeer geliefd paar.
De zorg waarvoor ik kwam, mocht ik geven aan meneer,
maar sinds een week is deze persoonlijkheid er niet meer.
Overleden door een langzaam verval van krachten,
het heeft toch nog langer geduurd dan men verwachtte.
Het gekke is, dat ik er nu geen rekening mee hield dat het kon gebeuren,
aangezien ik meneer meerdere malen heb zien opfleuren.
De verhalen over van alles, die ik van meneer vernam,
is iets waar ik de rest van mijn leven iets mee kan!
Ook zijn vrouw ben ik dankbaar voor haar behulpzaamheid,
iets wat deze vrouw zeker onderscheidt.
De manier waarop zij de zorg voor haar man heeft gedragen,
met alle liefde, zonder ook maar een woord te klagen.
24 uur per dag de zorg voor je man,
noem ik pas echt HOUDEN VAN…..
Het is mijn werk, maar het blijft zo raar,
ik zal ze missen, dit menselijke paar
Meneer, ik ben dankbaar dat ik u heb mogen verzorgen en rust zacht,
mevrouw, bedankt voor uw vertrouwen en ik wens u met dit verlies, voor de toekomst alle kracht!
Ha Edwin,wat je schrijft is waar,ook zij hebben bij mij een speciaal plekje ingenomen,moet nog vaak denken dat dhr zei;he jantientje was je er weer!!! maar het hoort bij ons vak,verzorgen en ook los kunnen laten!! groetjes jantina den helder
van jantina de wind uit den helder op 16-07-2010
Hey Edwin, Weet wie dat echtpaar is, kwam er niet zo vaak,maar je hebt helemaal gelijk.Je hebt wel eens mensen waar je ff meer mee hebt.zo heb ik ook een echtpaar, hij in het ziekenhuis en zij tijdelijk in een verzorginghuis. mis m'n Rotterdamse bakkie koffie zoals we dat noemden. ja allemaal in Rotterdam geboren, schept een band. groetjes en bedankt voor je leuke stukjes. groetjes El
van Ellen uit den Helder op 03-07-2010
Edwin. Wat een goed verhaal/gedicht. Dat zijn de mooie momenten die je beleefd in het zorgverlenen. Groet jo Mol
van j.j. uit houten op 29-06-2010
Formuleer hieronder kort maar krachtig jouw reactie * (max. 500 karakters):
