Heb ik deze week iets bijzonders gedaan?Iets spectaculairs? Een ontroerend moment? Ik zit achter mijn laptop zit voor het schrijven van deze blog. Ik kijk even terug op mijn week…

Ruzie
Ik kwam bij een mevrouw om haar insuline te geven voor haar diabetes. Ze vertelde me dat haar dag niet goed begonnen was, want ze had ruzie met een vriend. Ik wilde me niet opdringen, maar even later vertelde ze me toch haar verhaal. Ik luisterde.

Zijwielen
Ook bezocht ik een meneer om zijn medicijnen op orde te brengen. Hij vroeg mij advies over zijwielen aan zijn fiets. Hij fietst graag, maar al die studenten zijn zo haastig en kijken bijna niet uit. Hij is bang om te vallen. Ik zei dat het een heel goed idee was en nog verstandig ook.

Afscheid
Deze week verhuisde een cliënt naar een ander deel van de stad en we hebben de zorg overgedragen aan een ander team. We hebben drie jaar intensief gezorgd voor deze man, met veel plezier. We zullen hem en zijn vrouw missen.

Wondzorg
Ik heb samen met een collega gekeken naar de wondzorg voor een cliënt en het wondbeleid is nu veranderd in samenwerking met de praktijkverpleegkundige van de huisarts. De wond van mevrouw ziet er nu goed uit, maar is nog lang niet dicht.

Huisbezoek
Ik deed een eerste huisbezoek bij een cliënt die was aangemeld door de huisarts. Zij is erg ziek en gaat binnenkort sterven. Ze zegt dat ze er klaar voor is.

Overleg
Ik had een overleg met Team 290 (gespecialiseerd team die mensen met dementie diagnosticeren en begeleiden) om de zorg voor onze cliënten met dementie en de begeleiding voor partners en familie door te spreken en op elkaar af te stemmen.

O,ja… én afgelopen woensdag was natuurlijk de dag van de verpleging en heb ik meegewerkt aan de geveldoekenactie van de campagne. 12 minuten lang hing het doek aan de st. Jozefkerk in Groningen. Klik hier voor de film.

Een gewone week, dus elke dag anders!