Een moment geduld a.u.b.
Afgelopen week sprak Marga mij aan en zei: “we zitten nog in de trein en reizen nog steeds met je mee”. Klik hier voor een eerder blog die ik schreef over deze reis.
Door de veranderingen in ons wooncentrum ben ik de komende tijd aanwezig bij alle teamvergaderingen van de afdelingen. Ik ben oprecht geïnteresseerd in wat er leeft bij de medewerkers en de volgende vragen razen door mijn hoofd:
• Wat is volgens jou nodig om onze bewoners zo optimaal mogelijk te ondersteunen?
• Hoe moet volgens jou het rooster er op dit moment uitzien om onze bewoners daadwerkelijk die ondersteuning te geven die past bij hun indicatie?
• Wanneer ben jij gelukkig in je werk? Hoe kan jij, onze organisatie of de overheid dit geluk vergroten?
Ik ben op de meest turbulente afdeling begonnen. Hier vielen als eerste de klappen van de nieuwe ZZP financiering. Er worden nu méér medewerkers ingezet tijdens piekuren en minder op de rustige momenten. Hierdoor zijn er veel halve diensten ontstaan. Parttimers hebben daardoor meer werkmomenten en zij vinden dit lastig te combineren met hun privéleven. ‘We zijn tenslotte niet voor niets parttimer!’ krijg ik veel te horen. Daarnaast is de afdeling uitgebreid met maar liefst 20 nieuwe bewoners en starten we op 1 juni met de proef ‘kleinschalig wonen’. Tot slot begint eveneens op 1 juni Maaike, hun nieuwe teammanager. Hectiek alom dus…..
Ik vind het fijn om te horen dat zij met mij meereizen in onze trein van verandering. En dit is een stoptrein. We stoppen, geven duidelijk stations aan en er is ruimte en tijd voor gesprekken om er aan te wennen. Maar ik weet dat het niet meevalt. Het einddoel is bekend, maar hoe we daar komen roept nog veel onrust op. Ik voel spanning en onrust, zie verdriet, boosheid of frustratie. Aan mijn vragen kwamen we helaas niet toe….
En ik snap het… de vaste grond raast onder je voeten door. En ondertussen raast ook in Den Haag die andere trein door, die sneltrein, en worden begrippen als ZZP en marktwerking uitgevonden! Zonder toetsing, zonder begrip… Hulde aan ons kabinet!
Ik denk dat als je ingestapt ben om mee te reizen dat je ook alle tussenstations aan moet pakken om alles op je in te laten werken. Het valt soms zeker niet mee, maar met goede communicatie over en weer kom je een heel eind. Flexibiliteit is een eigenschap die je zeker moet hebben anders wordt het een moeilijke reis. De eindbestemming wil ik zeker halen.
van Carla Kouwenhoven uit Houten op 27-05-2010
hoi inge. fijn deze reactie,maar er zijn passagiers die niet open staan voor bezuiniging en verandering,even tussen haakjes[personeel]. mischien stopt de trein voor die passagiers. maar de trein moet wel verder. succes ....toedeloe
van j.j. uit houten op 26-05-2010
Mooi gezegd Jo.Maar om de trein te laten stoppen , zal niet meevallen. We zijn al aan de reis begonnen en moeten wel door met onze plannen.Als we tijdens de reis maar blijven praten met elkaar en de veranderingen geregeld evalueren.En dan zal uiteindelijk de eindbestemming gehaald worden.
van Inge uit Houten op 26-05-2010
GERDA. TREINEN KUNNEN OOK VERTRAGING HEBBEN OF HELEMAAL NIET RIJDEN VANWEGE EEN STORING. VERTRAGING KAN IK ME VOORSTELLEN IN DEZE VOOR DE ZORG TE SNELLE TREIN. MAAR JIJ BENT DE MASCHINIST ,JIJ KUNT DE TREIN LATEN STOPPEN ,OM PASSAGIERS UIT TE LATEN STAPPEN DIE NIET VERDER WILLEN. LAAT IN DEN HAAG DIE SNELLE TREIN MAAR RAZEN ,NA 3 JUNI WETEN JOUW PASSAGIERS WELKE TREIN ZE MOETEN NEMEN.
van j.j. uit HOUTEN op 25-05-2010
Formuleer hieronder kort maar krachtig jouw reactie * (max. 500 karakters):
