Ik dacht als volwassen vrouw toch alle kneepjes van het huishouden onder de knie te hebben. Wat had ik het mis…

Afgelopen week had ik aan het einde van de middag een receptie. En ik zag er na een dag werken behoorlijk verkreukt uit, vond ik. Maar de redding was nabij, want ik weet het een en ander van mijn bewoners. Mevrouw Y strijkt namelijk altijd de overhemden van haar buurman in ons wooncentrum. Dus ging ik haar een bezoekje brengen…

Een 98-jarige aan het werk zetten?
‘Mag ik u even iets vragen?’, was mijn openingszin toen ze de deur voor mij opende. ‘Natuurlijk Gerda, kom er in, gezellig’, kreeg ik als reactie. Binnengekomen begon mevrouw te stralen toen ik mijn vraag aan haar stelde. Ze stond direct op om naar haar badkamer te gaan en breed lachend kwam ze met de strijkplank en strijkbout terug. ‘Zal ik het voor u doen?’ vroeg ze. Dat vond ik echt te ver gaan. Deze 98-jarige dame liet ik toch niet mijn linnen blouse strijken?

Had ik het maar gedaan, dan had ik me niet zo’n kneus gevoeld…

Zij leert het me wel
Aangezien ik niet zo’n pietje precies ben, vloog de strijkbout over mijn linnen blouse. Als de ergste kreukels er maar uit zijn, dan ben ik tevreden. Maar niet dus. Haar ogen lieten mij geen seconde los en het commentaar was niet van de lucht. Het ging totaal niet. Haar tips gingen finaal langs mij heen, ik kreeg het bloedheet en het water drupte van mijn voorhoofd. Op een gegeven moment pakte ze, een zucht slakend, de strijkbout af en zei: ‘Ga jij maar zitten, dit wordt niets.’

Na 10 minuten kreeg ik mijn blouse terug. Hij zag er perfect uit!

De volgende dag hoorde ik haar onder de koffie zeggen tegen een paar andere bewoners dat ze mij had leren strijken, maar dat ze er niet veel vertrouwen in had dat ik er veel van geleerd had. En ik… ik was de laatste maanden stellig in de veronderstelling dat haar geheugen haar steeds meer in de steek liet.

Mijn lesje heb ik wel geleerd!!!