Waarom mediastilte?? Ivo Opstelten zegt: ‘het belang van het proces staat voorop. We zullen de gesprekken met elkaar voeren en niet met u.’ Belachelijk, vind ik. Omdat we in een democratie leven ‘mogen’ we stemmen, maar als dan de onderhandelingen beginnen, moeten wij achterover leunen en afwachten wat de heren besluiten.

Ondanks de mediastilte wordt er nog regelmatig over de formatie gesproken. Bewoners en medewerkers uit mijn wooncentrum komen regelmatig terug op mijn optreden bij Max en het debat met Fleur Agema van de PVV.

‘Nu komen ze tóch nog in de regering; Wilders heeft het slim aangepakt; wel de lusten en niet de lasten’, zijn opmerkingen die ik vaak hoor.

Maar hoe?
Ik ben vooral benieuwd hoe Wilders het gaat doen. Ik behoor niet tot de anderhalf miljoen mensen die op hem gestemd hebben. Aan de andere kant vind ik het prima dat hij gaat meepraten. Hoe houdt hij zijn beloften in stand wanneer er 18 miljard bezuinigd moet worden? Zijn partij staat voor een betere zorg, kent u zijn verkiezingsprogramma nog? Zij willen geen stelselwijzigingen meer, zij maken geld vrij voor de zorg, 10.000 extra handen aan het bed, bewoners krijgen meer rechten, kleinschaligheid in de zorg.

En ik?
Ik wil graag overal het positieve van blijven inzien. Maar toch maak ik me zorgen. Zorgen over hoe het verder moet in de zorg. Zorgen over de keuzes die gemaakt moeten worden over de AWBZ, over de werkdruk in de zorg en over het feit dat er zo veel mensen weglopen uit de zorg.

Hoe mooi zou het zijn wanneer regeringsleiders de mensen uit de dagelijkse praktijk zouden betrekken bij hun plannen? Dat zijn de mensen die redeneren veelal met enorme passie, betrokkenheid en ervaring. Nog mooier zou het zijn om met hen een vertaalslag te maken naar het verbeteren van de zorg door acties of beleid uit te zetten. Ik wil wel…