Ziezo, mijn scriptie is ingeleverd en heeft de plagiaatsoftware overleefd. Daarmee is een eind gekomen aan een spannende en stressvolle periode in mijn leven.

‘Nooit meer!’, is mijn eerste reactie.

Diegenen die regelmatig mijn weblog lezen, weten dat ik op dit moment een masteropleiding afrond aan de universiteit van Utrecht. En zoals het er uitziet, kan ik 18 juni aanstaande mijn scriptie verdedigen en mijn bul in ontvangst nemen.

Leiderschapstalenten moet je ontwikkelen en bijhouden. Ook in de zorg. Natuurlijk is de dagelijkse praktijk de beste leerschool, maar nieuwe inzichten en ideeën vind je vooral door te praten met andere professionals. Studiegenoten uit verschillende sectoren en uit het hele land. Van onderwijs en politie tot jeugd- en ouderenzorg.

Wat me zéker zal bijblijven, zijn de persoonlijke verhalen. Schitterend!

Verhalen over dilemma’s, over reorganisaties of over andere zaken die in al die uiteenlopende organisaties spelen. Analyseren tot in den treuren! Bijna altijd gaat het over geld – of over het gebrek eraan – of over macht (wie mag er spreken en wie moet er luisteren).

Ik heb genoten.

Strategisch management, de studie die ik volg, heeft me geholpen meer zicht te krijgen op deze processen. Want ook in de zorg hebben we er dagelijks mee te maken. Soms verwijten ze ons dat leidinggevenden in de zorg té soft zijn. Maar is dat wel zo? Waarom mag de menselijke maat niet de norm zijn in ons vak? Als dat in de zorg al niet mag, waar dan wel?

Zorg is mensenwerk! Laten we dat vooral zo houden.