gebogen lopen
als een rietstengel
geknakt
je geest
nog het meest
door ziekte gepakt
Je wilt blijven staan
en niet gebroken
ten ondergaan
Samen lopen
tussen het ruisend riet
leun op mij maatje
want ik ben sterk
ik zing voor jou
een bruisend lied
dat we ondanks het verdriet
rechtop blijven staan
en niet
geknakt
ten onder gaan.
Tsja, ik was geraakt door dit gedicht. Soms moet je niet meer zeggen.
Winni. Een erg mooi gedicht. Bedankt. Gr Jo
van j.j. uit houten op 14-05-2010
Formuleer hieronder kort maar krachtig jouw reactie * (max. 500 karakters):