Afgelopen week kreeg ik een sms-bericht op mijn werktelefoon.
“Je werkt maandag en dinsdag in het centrum van Den Helder!”

Dit terwijl mijn vaste wijk Nieuw Den Helder is. Wanneer ik gebeld word en een wijk heeft personele problemen, spring ik bij, geen probleem. Maar het hield wel in dat ik op deze maandag weer een cliënt mis waar ik EVV-er (eerst verantwoordelijk verzorgende ) van ben. Hier wordt te weinig over nagedacht en gecommuniceerd. Want om dit nu met een sms te doen…

Te veel wisselingen
Onze organisatie is op weg om met kleine, vaste teams te werken. Een goed initiatief, je moet ergens beginnen en hier stap voor stap naar toe werken. Iedere wijk een vast team. De praktijk wijst uit dat de teams nog te afwisselend over verschillende wijken in Den Helder werken. Waar ik bij anderen inspring, vallen andere medewerkers weer bij ons in de wijk in. In noodsituaties heb ik hier begrip voor, maar ik denk dat het anders kan. Het stoort mij en mijn collega’s. Het werkt niet prettig en het komt de kwaliteit naar de klant toe ook niet ten goede. Want net zoals ik komen veel collega’s als EVV-er te weinig bij hun cliënten.

De oplossing…?
Zelfsturende teams… Iedere maand met je vaste team collega’s om tafel, om zelf de planning door te nemen en te regelen. Heeft collega A een paar vrije dagen, vult collega B het in etc… En het heeft zoveel voordelen: elke collega kan meepraten, cliënten hebben altijd een bekend gezicht, kun je ziekte en vakantie binnen het team opvangen én beperk je de vele afwisselingen voor medewerker en cliënt. Het geeft regelmaat en rust. Cliënt tevreden én medewerkers tevreden. Toen ik 13 jaar geleden in de thuiszorg begon,werkten wij ook op deze manier.

Over het algemeen zijn de cliënten uiteraard blij dat zij zorg krijgen. Maar het kan zoveel beter. Ik signaleer dit, omdat ik diegene ben die bij de mensen over de vloer komt! Ben benieuwd of jij dit ook zo ervaart en of het herkenbaar is!

Afgelopen vrijdag was de laatste dag van mijn vakantie,
ik bereid me rustig voor, maar waar is mijn tijdregistratie?

Hiermee bedoel ik het apparaat waarop ik registreer,
heel vreemd, maar op de vaste plek lag ie niet meer!

O ja, om met een écht gevoel van rust de vakantie in te gaan,
had ik hem op zolder in de kast gedaan!

Eerst maar weer eens opladen dat apparaat,
want de kans is groot dat ie morgen gaat.

Zelf ben ik weer lekker fris en opgeladen om te werken,
ik begin dat aan mijn onrust weer te merken.

Scholen, sportverenigingen, alles gaat weer van start,
dit is een goed teken: de vakantie hebben we weer gehad.

Voor onze cliënten is het ook weer een goed teken,
het was toch wat chaotischer de afgelopen weken.

Op naar het ritme, de zorg en de cliënten,
met alle moeilijke, trieste, maar ook zeker MOOIE momenten!!

Wat heb ik eigenlijk een leuke baan,
en wat ben ik blij om met deze mooie campagne verder te mogen gaan!

Vanaf volgende week weer een meer inhoudelijke bijdrage van mij,
ik zou zeggen: reageer er vooral op en volg mij!!

Ik zie ze veel om me heen, mantelzorgers. Vrijwilligers die met cliënten meegaan naar een ziekenhuisbezoek. Of kinderen, die zorgen voor de maaltijden voor hun ouders. Kinderen die de boodschappen doen, de administratie doen, de financiën regelen. En dit is al veel werk, maar ik ken ook mantelzorgers die nóg intensiever bezig zijn met de zorg van een ander.

Mensen die een zieke partner, een dementerende ouder of hun gehandicapte kind verzorgen. Vaak werken zij hier ook nog bij en is het een belastende taak die daar bovenop komt. Soms tot overbelasting aan toe! Gerda schreef er onlangs nog een blog over. Wij in de zorg komen ze veel tegen. En we zien ook dat mensen het er zwaar mee hebben.

Maar er is hulp mogelijk, er zijn ondersteunende regelingen en diensten. Alleen weet men dit vaak niet. Want je moet het ook maar net weten. En je moet de tijd hebben om het uit te zoeken. En die is er vaak niet. En eerlijk is eerlijk, dat is soms een doolhof.

De gemeente Den Helder, waar ik woon en werk, gaat mantelzorgers ondersteunen. Zij is samen met mantelzorgorganisaties op zoek naar mensen die ‘zorgen voor’ combineren met hun baan. Ze willen weten waar de behoefte ligt om ze te kunnen helpen met hun zorgtaken.

Ik ben blij met dit positieve signaal van mijn gemeente en zal de mantelzorgers in mijn omgeving hierop attent maken. Want naast het verzorgen van mijn cliënten vind ik dat de ik de mantelzorgers ook een beetje in de gaten moet houden. Denk aan u zelf, schakel hulp in. De zorg voor de ander hoeft er niet minder door te worden.

De maanden juli en augustus zijn altijd extra druk. Zelf ben ik op dit moment, de laatste drie weken van de schoolvakantie, lekker vrij. Dan heb ik vóór die tijd de extra drukte gehad en val ik na mijn vakantie weer in het normale ritme. Maar de weken voor mijn vakantie waren druk, heel druk. Ik ben dan ook blij dat ik nu lekker vakantie heb. Dubbele diensten, veel verschillende cliëntbezoeken en daardoor is de routine toch ver te zoeken. Dat vreet energie.

Maar niet alleen voor ons, verzorgenden, is de vakantie een rare, hectische periode; voor de cliënten is dit zelfs vervelend. Veel van hun vaste medewerkers gaan met vakantie en zij krijgen hierdoor wat meer wisselingen dan doorgaans het geval is. Toch zeurt men niet en merk je dat er begrip voor is. En dat geeft ook weer een goed gevoel. Als team vind ik het altijd weer een hele prestatie, als we weer door deze periode zijn heen gekomen. Het moet toch doordraaien, en dat doet het! We zijn ten slotte al over de helft.

Zelf ben ik op dit moment in Portugal. Heerlijk! Even alleen met mijn gezin, geen werk… Hoewel? Ik ben heel benieuwd hoe met name de thuiszorg hier geregeld is. Is er wel thuiszorg in dit land? Vakantie of niet, dit gaan we onderzoeken en ik kom er zeker op terug!

Ik kwam al een hele tijd bij een echtpaar. Mevrouw is al lange tijd ongeneeslijk ziek. Ik wist dat de slechte momenten zouden komen en haar man wist dat ook. Toch was ik er tijdens haar dagelijkse verzorging nog niet zo mee bezig. Haar man ook niet. Ik deed mijn werk, maakte een praatje met hen en dan wachtte er weer een volgende cliënt…

Afgelopen week is haar situatie in een keer veranderd; mevrouw ging snel achteruit en dat was ook duidelijk zichtbaar. Praten kon ze niet meer en iedere beweging deed pijn. Ineens kwamen de emoties los bij meneer. Hij realiseerde zich op dat moment echt dat het einde voor zijn vrouw in zicht kwam. Logischerwijs had hij het er moeilijk mee. Met alle gevolgen van dien.

Hij sliep niet meer, hun dochters werden ingeseind en zij waren sindsdien om toerbeurt bij hun ouders aanwezig. De weekendarts werd gebeld en bevestigde de verslechtering. Hij gaf aan dat er niet meer in weken, maar in dagen gedacht moest worden.

Dit soort situaties vragen om extra zorg. Door snel te schakelen kan dat ook. Met een collega heb ik die zorg op me genomen. De volgende avond kwamen we samen mevrouw verzorgen. Maar dat hoefde niet meer; ze was net overleden. In het bijzijn van haar gezin; haar man en twee dochters.

Zij vielen ons in de armen… dit om hun verdriet met ons te delen. Maar ook uit dankbaarheid; ze zijn dankbaar voor de goede zorgen en voor het feit dat ze als gezin afscheid hebben kunnen nemen van hun moeder en vrouw.