Ruim 12 jaar geleden, toen ik bij de Thuiszorg begon,
moesten veel mensen met hun gedachten òm.
Cliënten waren gewend dat er een zuster kwam,
maar dan verscheen ik, een man.

‘Broeder’, die titel wordt mij vaak gegeven,
en ach, met deze term kan ik wel leven.
Maar  ‘ik ben gewoon Edwin’, is mijn antwoord dan,
toch zijn er mensen die vinden dat dit niet kan.

Om vertrouwen te krijgen heb ik écht moeten vechten,
maar snel bleek dat mensen zich aan mij gingen hechten.
Het is mooi om dit te zien veranderen,
helemaal wanneer je dit ook hoort van anderen.

Met anderen bedoel ik dan collega’s en familie van de cliënt,
vandaag de dag accepteren ze mij als VENT.
Toch zijn er zo nu en dan nog mensen,
die liever een zuster dan een broeder wensen

 Hier ligt mijn uitdaging om dan tòch te presteren,
en dat de cliënt mij wel als mannelijke verzorgende kan waarderen.
Als deze hobbel dan is overwonnen,
is mijn vertrouwensproces begonnen.

Heb jij ervaringen met mannen zoals ik, laat het me vooral weten!

Afgelopen week was het eindelijk zover! De Kick-off bijeenkomst voor mij en collega dagboekschrijfster Froukje.

Voorafgaand aan deze happening, een live ontmoeting en kennismaking met de andere dagboekschrijvers en het campagneteam. Het enthousiasme spatte er vanaf. Ik werd er helemaal blij van. Het lijkt me geweldig om samen met deze prettige personen een bijdrage aan de campagne te mogen leveren.

De kop is eraf en de inspiratie is geboren! En ik heb genoeg stof om over te schrijven denk ik zo. Zelf ben ik inmiddels ruim 12 jaar werkzaam voor zorgorganisatie Omring in Den Helder, waarin ik verschillende functies heb vervuld. Begonnen als verzorgende D in de avond/weekend zorg en personenalarmering. Hierna ben ik ruim twee jaar werkzaam geweest als intercedent, bij uitzendbureau Zorg Interim! Hier hield ik me voornamelijk bezig met Thuiszorg. Na deze mooie leerzame periode kreeg ik de mogelijkheid om planningscoördinator en later teamleider binnen de thuiszorg te worden.

Na vier jaar kwam ik erachter dat het kantoorwerk mij niet de positieve energie gaf die ik nodig heb om prettig te kunnen functioneren. Het uitvoerend werk begon weer te kriebelen en heb datgene weer opgepakt,waarmee ik ben begonnen.

Mijn doel is om een realistisch beeld te creëren van de zorg, te laten zien hoe het is om werkzaam te zijn in de thuissituatie van mensen, het gevoel, de beleving en de variatie over te brengen. Ik wil laten zien hoe ik omga met bijvoorbeeld tijdsdruk en hoe het is om als mannelijk persoon te functioneren binnen de thuiszorg!

Met de alledaagse ervaringen vanuit mijn werkveld, gekoppeld aan de ervaringen uit het verleden denk ik dit op een leuke en afwisselende manier te kunnen beschrijven.

Ik heb er zin in!