Er gaan geruchten dat de minutenregistratie in de thuiszorg wordt afgeschaft. Hiervoor in de plaats komen dan zorgarrangementen. Dit is veel beter en spaart tijd uit. Dit concludeert Rivas zorggroep, na een pilot in samenwerking met zorgkantoor Waardeland.

Eindelijk, dacht ik. Opluchting denk ik…. Ik ben namelijk heel benieuwd. Het grote voordeel hiervan voor mij en mijn collega’s is dat we eindelijk kunnen doen wat we willen. En waar we goed in zijn. HET LEVEREN VAN ZORG!!!

Niet meer continu registreren. Niet meer op je tenen lopen omdat je de tijd overschrijdt. Minutenregistratie zorgt voor veel papierwerk, administratie en ergernis. Bij een zorgarrangement wordt met cliënten overlegd welke zorg, wanneer en hoe vaak zij nodig hebben. Dit moet uiteraard wel gelijk zijn met de financiële verantwoording naar het zorgkantoor en CAK!

Deze manier van werken moet honderden uren per organisatie gaan opleveren. Hoeveel exact, wordt nog gemeten.

Wat is jouw mening? Ben je voor of tegen de afschaffing van minutenregistratie? Laat het weten en start de discussie hier.

Een kleine 2 weken geleden werd ik benaderd door het Noord-Hollands Dagblad. Of ze mij als ambassadeur van de campagne ‘Mijn tijd voor de zorg’ mochten interviewen voor de seniorenpagina. Ook gezien het feit dat ik een man in de zorg ben; een zogenaamd zeldzaam exemplaar dus. Natuurlijk wilde ik daar aan meewerken, het is een leuk artikel geworden en het leverde nóg leukere reacties op…

Zo kwam ik afgelopen weekend bij een cliënt:
“Je stond in de krant hè? Leuk stukje hoor! Maar, ben jij al 35 jaar? Ik dacht begin 30…” Leuk compliment voor mij dus.

“Je had mijn kleinzoon kunnen zijn, maar die zie ik dit werk niet doen! Daar moet je echt voor gemaakt zijn!”  Gelukkig bezitten we allemaal andere kwaliteiten, zei ik dan maar.

Een andere cliënt had visite van een vriendin. Ze hadden het over vertrouwen van thuiszorgmedewerkers naar aanleiding ‘mijn’ artikel. Het ging over het stukje van de deur niet open doen als men het niet vertrouwt. Zij wisten niet dat het over mij ging. Toen ik vertelde dat ik dat was, kreeg ik dikke complimenten over hoe ik omga met het vertrouwen van de mensen.

Een bezoekje aan de boekhandel op mijn vrije dag ging ook niet ongemerkt voorbij. Tijdens het afrekenen stond een oude lerares van mijn opleiding tot verzorgende achter me.

“Ik ben trots op je. Ik heb het artikel uitgeknipt en ik ga je zeker volgen op internet!”

Zo zie je maar, een artikel in de lokale krant wordt echt opgemerkt. Dat het dan zo’n leuke en positieve uitwerking heeft, doet me goed. Zo raken nóg meer mensen bekend met de campagne en mij geeft het weer extra energie om de komende maanden de verhalen van de zorg te vertellen!

Na meer dan een half jaar onderhandelen voor een nieuwe cao voor ruim 400.000 verzorgenden, begint het ernaar uit te zien dat de werkgevers eindelijk bereid zijn mee te werken! AbvaKabo FNV had een ultimatum naar de werkgevers gestuurd om vast te houden aan de looneis van 1,5%! De werkgevers hebben hierop gereageerd met een loonbod van 1%. In 2011 komt daar nóg 1% bij. Met als toevoeging dit jaar een eenmalige uitkering van 0,4% en in 2011 0,25%.

Misschien komt het doordat er hardere acties zijn aangekondigd, maar het ziet er naar uit dat de werkgevers hun werknemers niet in de kou laten staan. Hoewel dit nog maar een tegemoetkoming. 1,5% staat namelijk gelijk aan de inflatie. Alles wat hieronder zit, betekent een achteruitgang in salaris.

En ik ben blij dat er eindelijk schot in zit. Hoe langer we in deze fase van onderhandelen blijven zitten, hoe negatiever de zorg naar buiten zou treden. Steeds meer medewerkers zijn namelijk ontevreden en teleurgesteld door de huidige ontwikkelingen in de zorg. Deze vorm van (noodzakelijke) waardering kan de eerste stap zijn naar licht herstel.

In een eerder blog heb ik al aangegeven dat we zuinig moeten zijn op het huidige personeel in de zorg. Het is het visitekaartje voor de toekomst. Blijf als werkgever luisteren en alert op de signalen die spelen. In dit geval is de eis van 1,5% het minste waarmee men akkoord zou gaan.

Zelf heb ik voor dit vak gekozen omdat ik geef om mensen, hen wil helpen en de verschillende mensen en situaties waar ik kom mij enorm fascineren. Het maakt mij deskundiger, maar ik ben en blijf een mens! Geld is voor mij niet de drijfveer, maar er financieel op achteruitgaan (inflatie) gaat mij te ver. Werkgevers en bonden, stel ons niet teleur en kom op korte termijn met goed nieuws voor al die kanjers in de zorg!

Ik stond deze week bij een cliënt voor de deur, het duurde al langer dan normaal… Ik keek even vreemd op toen hij de deur opende in zijn onderbroek! En meneer had maar liefst drie ventilatoren op zich gericht, waarvan de afstand zeer beperkt was. Ventilatie is goed, maar zó dicht op het lichaam kan het weer andere klachten teweeg brengen.

In ieder geval is hij zich bewust van de risico’s en het ongemak van de hitte. En met hen meerdere mensen; zij wapenen zich tegen de warmte met ventilatoren en airco. Maar zelfs in hun geval is het goed om een oogje in het zeil te houden. Deze dagen zijn we extra alert, vooral ook bij ‘risicocliënten’; mensen met hartfalen en diabetes. Drinken en ventilatie zijn enorm belangrijk. In Instellingen kun je mensen beter in de gaten houden, maar binnen de thuiszorg zijn de mensen afhankelijk van de zorgmomenten.

Want veel ouderen denken dat het allemaal wel meevalt. Er zijn er zelfs bij die de kachel nog aan hebben. Ze spannen zich gewoon wat minder in en laten het daar dan bij. Ze drinken minder, omdat een loopje naar de kraan eigenlijk al teveel inspanning kost. En het eten wordt sneller overgeslagen, omdat men er geen trek in heeft of omdat het te vermoeiend is. Hier ligt dus een belangrijke taak voor mij als zorgverlener. Informeren en stimuleren. En goed in de gaten houden.

Ik laat ze extra drinken en als het even kan, drink ik gezellig een glaasje water mee. Dat stimuleert. En helpt mezelf ook. Ik probeer de zorg die op dat moment niet essentieel is te vermijden om zo toe te komen aan andere dingen die met dit weer allemaal wat moeizamer gaan.

In ieder geval houd ik gedurende de warme dagen rekening met wat meer speling van tijd. Voor de cliënten, maar ook voor mezelf. Alles lijkt op een of andere manier wel in een paar tempootjes lager te gaan!

Dit las ik in het Noordhollands Dagblad.

Maak werken in de zorg aantrekkelijker! Het tekort in alle lagen van de gezondheidszorg neemt zeer snel toe.

Zorgen voor
Nu de politiek niet mee lijkt te willen werken, moeten we kijken naar de huidige medewerkers. Zij zijn en blijven hard nodig. Nog meer vertrekkende mensen zou een ramp zijn! Zonder een stabiele werkvloer, ligt er chaos op de loer en dat is het laatste wat ik wil. Ik heb niet voor niets voor dit vak gekozen. Ik wil gewoon zorgen voor onze medemens! Jammer dat in een democratisch land, hier politiek gezien geen gehoor aan wordt gegeven

Als je het mij vraagt?
Hoe houden we deze medewerkers nou gemotiveerd? Geld is er niet. Door het vak aantrekkelijker te maken? Maar hoe dan? Als ik naar mezelf kijk dan denk ik dat aandacht het sleutelwoord is. Aandacht voor de mens, aandacht voor de situatie. Luisteren naar elkaar en samen zoeken naar de beste oplossingen. Zo werken we met elkaar aan een prettig werkklimaat.

Maar er is zo weinig tijd om te overleggen, ik weet het…

Salarisverhoging of regelmatige werktijden willen we allemaal wel, maar die zullen er niet snel komen.

De werkgevers?
Werkgevers hebben hier ook een belangrijke rol in. Blijf luisteren naar je medewerkers, neem ze serieus en zorg ervoor dat zij hun werk op een goede manier kunnen doen.

Het vraagt aandacht, tijd en geld, maar we moeten er met zijn allen voor zorgen, dat de kwaliteit in de zorg gewaarborgd blijft. De mensen die we nu hebben, moeten we houden.

Het huidige personeel is je visite kaartje voor nu, maar ook voor de TOEKOMST!!

En wat vindt u?
Bent u werkzaam in de zorg? Bent u een manager? Wat doet u om het werken in de zorg leuk te houden? Of heeft u als niet medewerker in de zorg goede suggesties? Ik ben erg benieuwd want we kunnen van elkaar leren. Ik hoop op veel reacties! Alvast bedankt.