Het is zomers warm. Zelfs te warm om tussen de middag even op het terras een broodje te eten. In het restaurant is het gelukkig een stuk koeler. Ik schuif aan bij een paar collega’s. Vakantieverhalen worden uitgewisseld. Het is er levendig en gezellig. Bewoners zitten een tafeltje verder aan hun warme maaltijd. Ik zwaai naar meneer X. Je ziet hem genieten van de aandacht en het rumoer. Een medewerker schenkt een glas water voor hem in. Met dit weer moet je tenslotte goed blijven drinken… en het is wel zo prettig om dat in een aangename omgeving te doen.

Het is de vraag hoe vanzelfsprekend dat in de toekomst is. Er is steeds meer vraag naar ouderenzorg. Vanuit de overheid is de keuze gemaakt voor de invulling van het huidige basispakket in de zorg. ZINN wil eerlijk zijn over ouderenzorg en geen valse verwachtingen wekken. Menskracht is kostbaar. Om onze zorg- en dienstverlening op peil te houden moeten wij steeds blijven zoeken naar nieuwe mogelijkheden. Zo is bij ons, naast de basiszorg, extra zorg te koop. Dat heeft de afgelopen tijd nogal wat stof doen opwaaien.

Verwachtingen van cliënten en hun familie over de ouderenzorg zijn hoog. Te hoog? De overheid schept valse verwachtingen, zoals met de brochure ‘Daar hebt u recht op in een AWBZ-instelling’. De douchebeurt, de wandeling, een gebakken eitje… De vanzelfsprekendheid, waarmee alle zorg en diensten aan ons worden overgedragen, verbaast mij soms. Voor een relatief klein bedrag per dag wordt verwacht dat wij verzorging, verpleging, medicijnen, schoonmaak, eten en drinken, een wandelingetje en vermaak leveren.

We moeten realistisch blijven. De grenzen van de zorg zijn met de huidige budgetten bereikt. Een voorbeeld: als je grootvader ZZP3 heeft en hij is – letterlijk – een morsig type, dan redt je het simpelweg niet met 1,5 uur schoonmaken in de week. Hoe lossen we dat op? We zullen de verantwoordelijkheid weer meer moeten terugleggen bij de burger. We kunnen géén hoogwaardige service bieden zonder de hulp van mantelzorgers en vrijwilligers. Want juist menskracht is zo kostbaar. En daarom letten we ook op de kleintjes. Terug naar het luikje, bij de deur van het appartement, waarin de maaltijd wordt geschoven, willen we niet. Je gunt het bewoners als mijnheer X om net als iedereen even gezellig te genieten van een maaltijd tussen de middag.

Ons hart ligt bij de mensen voor wie wij zorgen. Wie bij ZINN woont, kan vanzelfsprekend rekenen op goede basiszorg en een plezierige woonomgeving. Cliënten kunnen extra zorg en aandacht inkopen. Helaas is deze extra zorg niet vanzelfsprekend. Eerlijk is het wel.