Ik neem afscheid van het schrijven op deze site. Ik weet nu al dat ik het zal missen. Toen ik werd uitgekozen werd om ‘de wereld’ een kijkje achter de schermen te geven van mijn werk, was mijn eerste gedachte: Wie is daar überhaupt in geïnteresseerd? Is het boeiend wat er op onze afdeling gebeurt? En wat dat met mij doet?

Al gauw kwam ik er achter dat er wel degelijk mensen zijn die mijn verhalen de moeite waard vinden. En dat het goed voelt te vertellen wat voor een prachtwerk ik heb. Ik geniet elke dag. Het is zo’n bijzondere omgeving. Als het thuis of met mij niet lekker loopt, vang ik de cliënten niet op, maar vangen ze mij op! Dementerenden laten je zien wat niemand ziet. En nog mooier is dat ik in de gelegenheid ben om voor hen het leven een stukje aangenamer te maken. Als je je verdiept in het gevoel en gedrag van deze mensen, krijgen ze de mogelijkheid om hun situatie te verwerken en er mee af te rekenen.

Weet u de Kleine Heer nog? Een man vol emoties. Heel boos kon hij zijn en heel verdrietig. We hebben hem begrepen, de dingen laten verwerken op zijn eigen manier. We hebben samen veel plezier gehad. Sterker nog: ik heb van hem geleerd. Deze man woonde in een huis met nog elf anderen die niet voor elkaar kozen. Doordat we als team kijken naar de persoon achter de cliënt proberen we voor ieder waardevol te maken. Dat wil niet zeggen dat het altijd gezellig is. In elk huishouden knalt het wel eens. Maar, ‘je leven kunnen leiden op je eigen manier’, dat is waar we voor gaan. En elke dag leer ik hier van. Ik heb zoveel teruggekregen.

Ik ben gegroeid in deze tijd. Ben anders gaan kijken naar mijn werk. Ik moest natuurlijk steeds iets te vertellen hebben op mijn weblog, maar vooral ook omdat ik bewuster werd van wat er allemaal gebeurde met onze mensen en waarom. Ik volgde in deze tijd ook de opleiding tot Belevingsgerichte Zorgmedewerker en de combinatie was erg goed.

Daarnaast ben ik (ik schaam me diep) voor het eerst met de trein geweest, naar Den Haag en Utrecht. Ik kom nog niet zo vaak op de verharde weg zal ik maar zeggen. Een hele ervaring waarbij ik hele leuke mensen heb ontmoet.

En dan al de reacties van iedereen! Ik heb me trots gevoeld. Achteraf gezien, had ik niet bang hoeven zijn om als blogger aan de slag te gaan. Integendeel. We hebben er met z’n allen een mooie site van gemaakt.

Bedankt!