@Erik Je meent het echt? Luchtplaatsen zijn totaaaaaal niet realistisch. Mensen moeten plassen, sommigen kunnen helemaal niet alleen naar buiten. Ook niet wanneer 2 verzorgenden op 32 bewoners moet letten. Stel dat dat dementerenden zijn. Heb je wel gelezen hoe het er aan toegaat in de zorg? Belasting betalen we nu eenmaal. Met een luchtplaats los je een begrotingstekort ook niet op. Wat scheelt dat aan geld? En een uur pauze? Wat vind jij pauze?

@Sterre: Inhoudelijke reacties graag. Met wat geblaat lossen we het begrotingstekort niet op. Ik kom met serieuze voorstellen. Luchtplaatsen zoals die ook in gevangenissen worden gebruikt voldoen prima. Wie meer wil moet dat maar tijdens het bezoekuur met familie regelen.

@eRIK Grappenmaker...

@Lena: Tijd reserveren voor naar buiten gaan zoals het nu gebeurt, kost veel geld. En dat is ook mijn belastinggeld. Voorstel: Laat dagelijks een bel gaan. De clienten kunnen dan naar een kooi op de binnenplaats. Na een uur weer naar binnen. Vereist slechts éénmalige investering, namelijk bel + afrastering binnenplaats. En het personeel heeft maar liefst een uur pauze! Menselijk en sociaal dus.

@Lena: Nou en? Woon/zorg betekent toch niet dat mensen ieder uur naar buiten hoeven? Dat regelt de familie maar. Bed+eten is voldoende.

De verzorgers en verplegers hebben over het algemeen een positieve instelling. Ik heb ervaren dat het management alles doet om mensen, ouderen binnen te halen, inclusief incomplete voorlichting bv over het tussen de middag slapen.In het management moet nodig het een en ander veranderen.

@H. Leemans: Is werken voor je geld misschien een idee? Ik pleit al jaren voor verplichte tewerkstelling van "clienten" in zorginstellingen, als maatschappelijke compensatie. Stop met uit je neus vreten.

Als de client centraal staat,zoals Winnie beschrijft,kom je samen altijd tot een oplossing, de oplossing dient zich vanzelf aan als je goed kijkt en luistert. Leuke rubriek.

@van G.J. Ten Boer uit Groningen op 07-07-2010: Formeel ben ik baas, maar door alle regeltjes kan ik het beleid amper bepalen. Ik heb geëxperimenteerd met werkverschaffing: Fotolijstjes lijmen voor een lokale ondernemer. Mocht niet. Ook boodschappen dragen bij de lokale super mocht niet. Klanten betaalden 1 euro, waarvan de tewerkgestelde gehandicapte 0,12 mocht houden. Toch werd ik teruggefloten. Rampzalig land.

Voor Erik: Als ik zo je reacties op deze site lees, is het maar goed ook dat je geen baas in eigen toko bent!!

Sinds 4 jaar ben ik manager geworden bij een instelling voor verstandelijk gehandicapten. Er wordt te veel geld over de balk gegooid, oa. aan eigen kamers, vakanties en uitstapjes. Jammer dat de regels zo ongelovelijk links zijn. Als het mocht 80 man op een grote zaal. Kan de belasting omlaag. Voor al dat overheidsgeneuzel ben ik niet eens meer de baas in mijn eigen toko.

De kwaliteit van zorg gaat omhoog, de kosten omlaag als alle managers gewoon weer naar de werkvloer gaan. De kennis die zij hebben moet bij de cliënt terecht komen via de medewerker. Een organisatie heeft helemaal geen managers nodig,. Die hadden wij vroeger ook niet!!!!!! Mensen ga terug in de tijd

van bert. uit Nieuwlande op 12-07-2010: Nee hoor, naar de belastingbetaler omdat de zorgkosten laag blijven.

Belangrijkst is toch fraudebestrijding. Metname ouderen en geestelijk gehandicapten frauderen op grote schaal. Objectieve meetmethodes en ontmoedigingsbeleid zijn de juiste instrumenten. Met een looptest op een speciale vloer die stroomstoten afgeeft, kan getest worden of er echt niet kan worden gelopen. Dat scheelt een hoop scootmobielen.

Mensen in de zorg moeten niet zeuren. Stelletje ambtenaren! Denk je dat je er komt met 80 vakantiedagen per jaar en 32 urige werkweken? Handen uit de mouwen!

werk bij de thuiszorg is en blijft top,zolang je maar niet op het kantoor hoeft te zijn.heerlijk bij de clienten leuke job

De affiches in abri's en op stations is mij opgevallen. Via via bezoek ik de site eens, maar ik zie de meerwaarde niet echt, helaas.