“We kunnen niet zonder elkaar”

Reisverslag Droombus 10 december – Zonnehuis Amstelveen

Meer begrip en betrokkenheid van de familie, en een hechtere band als team: het waren de twee belangrijkste onderwerpen van de busgesprekken in Amstelveen. De samenwerking met je collega’s heeft zo’n ongelofelijke impact op hoe je je voelt, en dat heeft weer een enorme impact op hoe het gaat met de bewoners én hun familie.

Een droom voor de zorg is werken met meer blijheid. Soms wordt er veel gezucht tijdens het werk en dat kan andere collega’s heel veel energie kosten. Een busbezoekster vertelt dat het op haar afdeling tegenwoordig juist heel goed gaat. “Je moet soms echt heel hard werken en dan ga je ook echt heel moe naar huis, maar dan heb je tóch een hele gezellige dag gehad met elkaar.” Zij hebben daar als team in geïnvesteerd. Ze durven elkaar aan te spreken, gaan af en toe buiten het werk om wat leuks doen en hebben daardoor een hechtere band gekregen. Dat maakt het werk leuker en ze staan nu ook meer voor elkaar klaar, helpen elkaar als het nodig is. Dat geldt niet alleen voor de verzorgenden onderling, maar ook voor alle ondersteunende diensten en disciplines. Iedereen zet zich in voor de bewoner en dat kun je het beste doen als je open bent naar elkaar en constructief samenwerkt. Zoals een busbezoeker het verwoordde: “We kunnen niet zonder elkaar”.

Een andere droom is meer begrip van de familie. Soms zijn familieleden bang dat ze hun vader of moeder kwijtraken als die eenmaal in het verzorgingshuis zit. Ook heeft het slechte imago van de zorg invloed op hen: het kost tijd om hen vertrouwen te geven, duidelijk te maken dat de verzorgers het beste voor hebben met hun vader of moeder.

Ook heeft de familie vaak geen idee hoe en waarbij zij kunnen helpen. Of ze realiseren zich niet hoe hard de verzorgenden werken. Daarom een heel concreet idee: laat de familie, misschien een week of twee na de opname van hun familielid, een dag meelopen met de EVV’er. Zo hebben ze alle tijd om die én de rest van het team te leren kennen, en ze zien concreet wat de verzorgenden de hele dag doen en waarmee ze daarbij geconfronteerd worden.