Reisverslag Droombus 1 december – Verpleeghuis Valkenheim, Valkenburg
Nederlandse ondertiteling was af en toe nodig in het Zuid Limburgse Valkenburg. Maar het was wel goed te verstaan dat ze in Valkenheim een uur extra op een werkdag graag zouden besteden aan extra persoonlijke aandacht voor de bewoners. Koffie drinken, wandelen en een praatje maken. En je verder verdiepen in de zorgvrager. Een deel van het verpleeghuis kent een kleinschalige opzet en daar is vaak meer tijd voor dat soort dingen.
Het dementieproces loopt meestal al veel langer voordat er sprake is van behandeling of opname in een verpleeghuis. Zou het dan niet mooi zijn als de begeleiding al kon starten vanaf de huisarts? Niet alleen begeleiding van de oudere zelf, maar ook van familie en omgeving. Zij geven immers hun dierbaarste bezit af, en door gebrek aan begeleiding is vaak het vertrouwen in de zorg weg. Eigenlijk zou iedereen (zorgmedewerkers, cliënt en familie) z’n plek moeten krijgen in de totaalzorg. Door integratie van professionele en mantelzorg neemt het vertrouwen weer toe.
Het beeld dat van de ouderenzorg zou moeten worden neergezet, is er een van: vertrouwen, professionaliteit en eerlijk werk. Het moet geen romantisch verhaal worden. Zorg is geen roeping, maar een keuze voor werk dat je met liefde doet. En waarin je kunt genieten van een glimlach of een knuffel.
