Na een gesprek vol eye-openers en creatieve ideeën staat locatie Kulenburg op onze tijdplanning. Tijdens dit gesprek ontstaat de discussie of je wel moet dromen over 25 jaar terug.
“Altijd dat gepraat over vroeger was alles beter… Was dat wel? Toen lagen we met tig man op een slaapzaal. Fixatie was nog aan de orde van de dag. Ook toen werkten ze met strakke schema’s. De saamhorigheid van een gemeenschap was toen wel beter. Nu schamen we ons wel eens voor de medemens. Die vinden het eng om met dementerende mensen om te gaan. Vrijwilligers zijn er genoeg. Die komen graag om een keer samen te wandelen, of een spelletje te spelen. Maar alleen met mensen die nog helder van geest zijn. Zo kort door de bocht. Durf deze groep dementerenden te leren kennen en je zult zien dat het juist gigantisch grappig is om met deze mensen om te gaan. Ook zij horen er nog bij! Vereenzaming is aan de orde van de dag. Hoe kunnen we dat tegengaan? Nou, een echt bruin café bij ons zou mooi zijn. Met een echte kastelein met horeca-ervaring. Met echte openingstijden van een café (dus niet om 16.00 uur sluiten). Met echte biertjes van de tap. Een café waarmee we ook buiten naar binnen halen, waar je in je eentje een gezellige avond kan hebben. En de winst die we daar draaien mogen we in de organisatie steken. In goed materiaal bijvoorbeeld. Want we hebben zwaar werk, daar moeten we realistisch in zijn.”
“Er heerst helaas ook een taboe om te zeggen dat je in de ouderenzorg werkt. Omdat het imago slecht is. De overheid investeert in spotjes: ‘Kom bij de marine’. Maar nooit: ‘Kom naar de zorg.’ En als we wel iets over de zorg zien, dan zien we wassende mensen. Of naakte cliënten. Niet echt om trots op te zijn. We moeten minder steken in het leger en meer in de zorg. En als we vijf jaar lang al het geld dat we in ontwikkelingshulp steken ook eens in Nederland steken, zijn we ook een hele stap verder. We zijn een vrijgevig land. Organiseer maar eens een wervingsactie op televisie, samen met Linda de Mol. Eens kijken hoeveel geld we voor de zorg binnenhalen op een avond!”
“De waardering van cliënten daarentegen is heel hoog. Er is waarschijnlijk geen bedrijf dat zo’n hoge klantwaardering kent als in de zorg. Een score van een 9 is geen uitzondering. We zijn hier heus wel trots op. Ook op ons restaurant. Een paar jaar geleden kwamen hier 230 gasten. We hebben een hele verbeterslag gemaakt. Nu komen er 700 gasten, ook van buitenaf! Het geeft een goed gevoel om met minimale middelen een mooie dienst neer te zetten en ook nog draaiende te houden. Want je wordt wel creatief in de zorg.”
