Reisverslag Droombus 2 december – Jannes van der Sleedenhuis, Hoogeveen
In de ideale zorg zijn bewoners en medewerkers tevreden. Het klinkt simpel, maar dat is het helaas niet. En de bezuinigingen die de laatste jaren in de zorg worden doorgevoerd, werken er ook niet aan mee. Je moet ondertussen met een stopwatch in de hand een bewoner verzorgen: eerst werden de ZZP’s in geld beperkt, nu ook nog eens in tijd. En dat terwijl het idee van de ZZP in de basis goed is: ieder individu zou daarmee krijgen waar hij of zij recht op heeft.
De groepsverzorging is twaalf uur per dag open, maar als een bewoner daar nu drie dagen doorbrengt, zou het zomaar kunnen dat hij al zijn ZZP-uren heeft opgebruikt. Dan moet je hem dus bijna weren uit de groepsverzorging, terwijl hij daar juist zoveel baat bij heeft. De angst onder de busbezoekers is dat er een kloof ontstaat tussen arm en rijk: als je rijk bent, kun je je goede zorg veroorloven. Als je arm bent niet.
Ook in deze gesprekken is een grotere betrokkenheid van de familie een belangrijk onderwerp. “Daar worden jullie toch voor betaald,” is een veelgehoorde uitspraak. Maar de verzorgenden en verplegenden worden niet betaald om de afwas te doen, of (helaas!) om een wandelingetje te maken met een bewoner. Dat beseffen familieleden zich niet altijd en dus is het belangrijk om daar duidelijk over te zijn. En om afspraken te maken over wat de familie kan doen en wat de verzorging doet – zodat je samen voor hun vader, moeder, opa of oma kan zorgen.
Tegelijkertijd is het belangrijk om het huis zo laagdrempelig mogelijk te maken voor bezoek. Hier kwamen de dromen pas echt los: een bruin café voor de bewoners, een gezellig restaurant waar ook mensen van buiten kunnen eten, een ballenbak voor de kinderen, een crèche (ook fijn voor de medewerkers!), gezellige winkeltjes en een bioscoopzaaltje. In de realiteit is dat misschien niet allemaal te realiseren, maar het idee erachter – zorg dat mensen zich welkom voelen en dat het fijn is om bij oma of opa op bezoek te gaan – is natuurlijk op meer manieren uit te voeren.
Het beeld van de zorg? Veel mensen in Nederland zien de ouderen misschien niet eens meer staan. Anderen zien door de bomen het bos niet meer als zij zelf zorg nodig hebben, en weer anderen denken dat werken in de zorg alleen maar billen wassen is. En oordelen over de zorg is makkelijk, vooral als je je er niet in verdiept.
Toch is het niet alleen maar somber: ook hier gaan de busbezoekers “fluitend naar hun werk”, omdat ze kunnen zorgen voor bewoners en heel veel plezier met hen beleven. Ze zijn er trots op dat er zoveel engeltjes werken. En dat ze er voor de bewoners zijn, hoe of wie die bewoners ook zijn. Een busbezoeker riep dan ook vanuit de grond van haar hart: “Ik hou van m’n werk!”
