Reisverslag Droombus 1 december – Verzorgingshuis Onder de Wieën, Blerick
Je wordt van harte welkom geheten bij Onder de Wieën. Van een wand in de hal met persoonlijke welkomstgroeten van medewerkers, aandacht en respect voor de bewoners tot koekjes met ‘welkom’ er op: ze doen er echt hun best voor. Wat niet meewerkt is het gebouw: verouderd en krakkemikkig. De grootste droom is dus al jaren: weg met die ‘ouwe kroam’ en een nieuw huis!
De Blerickers dromen nog even verder over hun huisvesting. Het liefst zou de nieuwbouw kleinschalig moeten zijn: huizen in de wijk, vijf tot zes bewoners bij elkaar met hun eigen dingen. Of anders bij de mensen thuis meer mogelijk maken.
Om op dergelijke en andere behoeften van ouderen te kunnen inspelen, is meer personeel nodig. Niet alleen aan het bed, maar ook voor het welzijn van de bewoners. De familie meer inschakelen zou ook goed zijn, maar die heeft vaak ook weinig tijd. Door bezuinigingen staat nu het mes op de keel. En de bewoner is uiteindelijk de verliezer.
Een buspassagier die al jaren in de zorg meegaat, kijkt positief naar de toekomst en blijft hoop houden dat het goed komt. Er zijn duidelijke golfbewegingen waar te nemen, en steeds blijkt dat de zorg het vermogen heeft om over de mindere periodes (zoals nu) heen te komen. Gewoon door de schouders eronder te zetten.
