Zorg doe je gewoon
“Kind, waar heb jij het nu weer over?”, reageerde mijn bejaarde moeder uitermate verbaasd. Ik probeerde haar uit te leggen wat ik afgelopen vrijdag in de Droombus van ActiZ had gedaan. In het landelijk gelegen plaatsje Bunnik, onder de rook van Utrecht, beleefde ik met de andere dagboekschrijvers de kickoff van de ‘Mijn tijd voor de zorg’-campagne.
Het delen van dromen met anderen – wat wij wekelijks gaan doen in deze publiekscampagne – is voor mijn moeder een onbegrijpelijke en onnodige actie. “Zorg, dat dóe je gewoon”, was haar onomwonden mening. “Dat hoef je niemand uit te leggen. Daarvoor hoef je niemand te motiveren. Dat is toch heel normaal?”
Zorg is goed voor mensen die dat nodig hebben, maar zeker ook voor mensen die dit vak willen ingaan. Maar hoe komt het dan dat we wel rekenen op goede zorg als we die nodig hebben, maar dat dit vak onvoldoende sjiek en aantrekkelijk is voor jonge mensen?
Zes mensen uit alle lagen van de zorgsector zullen de komende tweeënhalf jaar hun leuke, minder leuke en pakkende belevenissen delen met de lezers van deze website. Vanaf 22 januari aanstaande nemen wij je heel persoonlijk mee. Wij laten je nader kennismaken met de persoon achter de (zorg)medewerker en met hun vak. De zogeheten ‘Bekende Zorgmedewerkers’ gunnen je een blik in de keuken van het mooiste vak ter wereld. Van werk dat er werkelijk toedoet en waarvan je als mens beter wordt!
Lucia
De eerste klap is een daalder waard!
Leuk om onze eerste stukjes hier terug te kunnen lezen! En wat zijn we al goed he……..in ieder geval hebben we er zin in en dat moge duidelijk zijn.